Yerimdeki/yerin

Umudun bittiği yerde bıraktım seni Baş köşede gözlerin, Masada ellerin, Ve ellerimde saçlarınla... Sensiz ölebilecek kadar güçlüyüm artık... Ciğerlerimi söküp atamadığım sen sohbetimden sonra Matemi giyip mavileri kusuyorum mısralarıma Bu sabah Sol yanımda sızı ile uyandım Bitmeden ilki yaktım diğerini sigaramın... Aşkın ilk hicranında Ayrılığın artçı sarsıntıları vurdukça yüreğimi İçime düştükçe hasret yangını Süngü vurdum savunmasız düşüme Zamansız düşen sibel damlasına Aşk'ı işliyor gözlerim... Karanlığa esir ruhuma vaveyla düşürüyor yokluluğun Melteme emanet edip yüreğimi Sözlerinin girdabında çırpınıyorum... Susuyorum. Ölümü avuçlayıp Hayatı siliyorum gözlerimden... Topla cümlelerini dudağımdan Kör bir bıçakla kesik sözlerim... Yeşilini kaybetmiş gözde Nefti yalnızlığı başlıyor artık zamanın Hayalini karanlığa gömen Güneş'in Yok, oluşuna dokunuyorum kirpiklerimle her lahza Heyula sancılardan kalkıp uzanıyorum ayrılığa Gece şahit acıma Sana en koyusundan şiirler yazıp Kendimi ölüme ayırıyorum Kan bulaşıyor yitikliğin gölgesinden korkak gözüme Asılıyorum gecenin zifir yalnızlığına... Gri bulutlarla kefenliyorum düşü... Umudu yıllarımızla darağacına asıyorum Rüzgârda savrulan saçlarınla kesiliyor nefesim İhanetin kadar kan revan gecelerde Son'a silüetin kadar yakın artık sevda Uzanıyorum tutmak için sensizliği Yüreğim düş sürgünü Giyotin giymiş hayalinle Ölüm kandilleri yakıyorum gecelerime Ver ateşini