Kavgalarda Büyüttük Sevgileri

Yalandan gülen resimlere döndük nerde kayıp sevgilerimiz üleşecektik hani versen birazını tükenecek sanki inemediğin gün bir yüreğe gülüşünde anımsanmıyorsa çocukluğun papatya falına takılmıyorsa elin donuklaşmışsa bakışların hüzün var gecelerinde karanlığına öykünemez aydınlık dön çocukluğuna bir çöp için ağladığın günü düşün acısı bile özlemin olan... Yarınına Bir sevdaya bile tünek olamamış yürek taşıyorsun adını mahcupluk koyduğun suskunluğunla örtülü... hüzünleri ve yalanları şekillendirdikçe bakışlarımız aynaları kirletti yüzler tövbekar olduk vedalarda sahte gülüşlerde boğulduk... zamanı kurşunlarken sözlerimiz birimiz düştü-binimiz yürüdük kavgalarda büyüterek sevgileri dostlara dostluğa yürüdük...