Doğarken Ölmüşüm

bugün benim ölüm günüm ben doğarken ölmüşüm mutluluk benim neyime doğarken dertlere bürünmüşüm bilmem ki ben niye doğdum çile çekmek için yaratılmışım gönlünde bir yer vermedi ağaran saçlarımı yolmam için yıkılmışım bir gün olsun gülmedim hiç yaşamadım ki doğarken ölmüşüm ıstırap yeline kapıldım kaderime yazılmış hep sürünmüşüm karşılıksız olsa da çok sevdim başkasına söz vermiş cananım kavuşmak gibi sevilmek de hayal oldu benim yerime mutlu ol ceylanım dallarda tomurcuklar açmış kırları çiçekler sarmış bana ne bundan bana ne bahardan bana ne yazdan bana ne karlı kışlardan hicran benim hüsran benim kahır benim ben doğarken ölmüşüm kırık dökük harabelerden daha da beterim doğarken ölmüşüm.