Ağlıyacağım

kaç gecedir uykusuz kaldığım miloseviç’in kampında bu sabah seni hatırladım, hayal-meyal gözlerimden sessizce fışkıran kinler meçhul hedeflere akıyordu derince pusulu lanet bir sabah neprasna’da... binlercemiz var şimdi binlercemiz ayni aciyla yürekleri dagli umutlari çaresiz sitemimiz feryadimiz telli dikenlerde takiliyor çepeçevre saran miloseviç’in kampında brazda’da... üç çocuğumu düşündüm sonra büyüğü onbir küçüğü daha bebe onlar da düşmüştür şimdi bu kahrolası hasrete boğazımda düğüm düğüm kısık haykırışlar, bakmasalar gözlerimin ta içine dostlar oturup hüngür hüngür ağlıyacağım miloseviç’in kampında radusa’da...