Eski Bir Dost

Birgün bana "otur" demişti şöyle yanıbaşıma Gülüvermiştim... Sonra anlatınca öyle bir geçmişini Almış başımı Düşünüvermiştim... Usulca sermişti herbirşeyleri Herbir başından geçenleri Bakmış öyle İrkilivermiştim... Bir sevdada bulmuştu kendini Böyle özgünleşmiş kişiliği, Sonra bir çalgın rüzgar gibi Sevdalanmıştı işte türküsüne Oturmuş öyle Şaşırıvermiştim... Şimdi türkülerinin umutlarındaymış Şimdi kavgasının sevdasındaymış Şimdi özlemindeymiş rüyasının Ve barış kokan kan toprağının Dalmış öyle Donakalmış... Ürperivermiştim...