ولما استقلت بابن حمد ركابه

ا الشريف المرتضى
0 Altın Yaprak
ولمّا استقلّتْ بابنِ حَمْدٍ رِكابُهُ وأشعرتُ نفسي من نواه "بنأيها" "ذَهَلتُ" فما أدري ونفسي دريّةٌ أفي أرضها ودّعتُهُ أم سمائِها وقلتُ لحاديهِ: هُبِلتَ! فإنَّما رميتَ صَحيحاتِ القلوبِ بدائِها كأنّي وقد فارقتهُ ابنُ "رَكِيّةٍ" رَجاها فزَلَّتْ كفُّه عن رِشائِها حرامٌ على عيني الكرى بعد بُعدِكم وحلَّ لعيني أنْ تجودَ بمائِها وكمْ عبرةٍ كفكَفْتُ منهُ تجمُّلاً فلمّا أَبَتْ مرَّتْ على غُلَوائِها وعاذلةٍ "هبّتْ" تهوّن بينَكم وهيهات من سمعي قبول ندائِها

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.