Allah Aşkına

bu gece yüzümde arkasına yeni vagon eklenmiş tren sevinci var sanki ön kompartmanda diş taşını temizliyor kerpetenle yarısı bakire bir tanrıça, ah! arkaik rüyalarımdan sıçrayarak uyanıyorum tırsıyorum korkak adamların paçama tırmanmasından anne! anne; ayet ül kürsü oku bana, sonra suratıma üfle, sevişelim pis bir hüzünle basılalım, kaçalım, damlardan zlplayalım tünellerden geçelim; içimizde tıkanıp kalsın bir düğüm, çözülmesin o düğümün ucundaki iple asalım kendimizi asılalım, kasılalım anne, kaskatı olalım heykel gibi mesela, terk edilmiş bir kedi yavrusu gibi, hani kuzguna şey gibi gelen ney gibi gelen unuttum; hatırlat bana ilk harfini söyle, ne bileyim ilk kargaşanı ilk kovuluşunu falan cennetten diyalektikten söz et; overlokçu kızlar diyelim yalnızca overlok mu yapar, ilik açmaz mı kemiklerini yalamaz mı bir adam sevgilisinin emmez mi yani; yutkunmaz mı? bu kadar basit mi hayat, bu kadar tılsımı kaldırmaz mı kuzgunun leşi yani yanlış değil mi bu; fısılda kulağıma bumuma ingiliz anahtarı sok anne, dilime neşterin keskin ucunu dokundur; sonra dur! dur! bu kadar da acımasız olma ben de parçalanmış bir aynayım, kırılmış bir dalım eninde sonunda ikmale kalmış, kovuşturulmuş, buruşturulmuş bir fotoğrafım; say istersen topu topu kaç kadın girdi ki hayatıma! anne, kulağımı çekmeden önce son dileğin ne diye sor, allah aşkına!