شمارهٔ ۱۱
ا امیر معزی نیشابوری
0
Altın Yaprak
جهان گشاده ثنای تو را چو شیر دهان
زمانه بسته رضای تو را چو تیر کمر
غبار موکب تو کرده چشم گردون کور
صهیل مرکب تو کرده گوش گردون کر
فکند رمح تو هر ساعتی از آن مردم
ربود تیغ تو هر لحظه ای از آن لشکر
هزار جوشن و تن در میانه جوشن
هزار مغفر و سر در میانه مغفر
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş