شمارهٔ ۱۷۱
ا امیر معزی نیشابوری
0
Altın Yaprak
ای شاه نگویمت که چون گردونی
زیراکه به قدر و جاه از او افزونی
از قدر و محل همی ندانم چونی
گویی که ز وهم آدمی بیرونی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş