S E S S İ Z C E T Ü K E N İ Y O R U M...

Ateşlerin ardından, hüznü yakıştırmadım ölümlerime Hesap gördüğüm mavinin renginde meftunum infilak yoklukta Harabeyim yaman çöllerin kiraz sahralarıyla dallanan efsunlara Hepsi birer rüyasını söyledi yalan oldu kaldırımlarda ellerime düşenler Harlandım kapanık kapıların ardından yüz arayan halimin seren camında Hepsi birer rüyasını söyleyince kapanık kaldı ardılanmış düşünceler Kapatıp gözlerini bu asiliğe yağmur tanelerine yeni doğmuş bir bebek gibi Sarılıp koklayan, göğe ve süreyyaya, duy işte gözlerimden söylüyorum Her sonun felaketinde mahcup ve kırılgan bir adımım var şimdi Adını söyleyince düşleniyorum, yollanıyorum, denizleşiyorum Gözlerime uzanan uzaklık değil cemalinin yakınından izliyorum Geçse payından kırılmış güncesi kırık sözlerle uzaklıkta birleşti sanma ki Yokum ellerinin arasına ilişmiş bir kanaryayım Başka yerde aramasın beni felaketlerim Eriyorum damlasında canıma değen terinin Erliğin hamsesinde gözlerindeyim bilemiyorsun Felaketim oldu şu üçgüllük yokluk duymuyor musun Duy işte gözbebeklerinden özlüyorum seni Yüreğimden soluyorum, buram buram yalnızlıkta Bir düş ile görüşüyorum. duy işte önümde olmalısın Safranlarca kıskanç yüklü kervanların leylağında Vaveyla gibi ağlamaklıyım. Duy işte. Gelmelisin Ateşlerin ardından, hüznü yakıştırmadım ölümlerime Hesap gördüğüm günün vaktidir. Duy sesimi. T ü k e n i y o r u m... Adım adım Damla damla Alev alev T ü k e n i y o r u m... Duy sesimi Gel kaldır başımı B i t i y o r u m... S e s s i z c e t ü k e n i y o r u m...