غزل شمارهٔ ۲۱۰
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
عمر بی تو به سر چگونه برم
که همی بی تو روز و شب شمرم
خونها از دو دیده پالودم
رخنه رخنه شد از غمت جگرم
تو ز شادی و خرمی برخور
که من از تو به جز جگر نخورم
مگر این بود بخششم ز فلک
که ز دست غم تو جان نبرم
چند برتافتم ز کوی تو روی
با قضا برنیامد آن حذرم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş