غزل شمارهٔ ۴۲
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
ماه چون چهره زیبای تو نیست
مشک چون زلف گل آرای تو نیست
کس ندیدست رخ خوب ترا
که چو من بنده و مولای تو نیست
کردم از دیده و دل جای ترا
گرچه از دیده و جان جای تو نیست
چه دهی وعده فردا که مرا
دل این وعده فردای تو نیست
سینه کس نشناسم به جهان
که در آن سینه تقاضای تو نیست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş