شمارهٔ ۱۷۸ - در مدح ملکالشرق علاء الدین محمد امیر کوه
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
امیرالجبال آنکه با جاه جودش
نه گردون براند نه دریا ستیزد
چو دست گهر بار او نیست گردون
به پرویزن ابر گوهر چه بیزد
پلنگ خلافش نزد هیچ کس را
که درحال موش اجل برنمیزد
فلک ساغر ماه نو پیش دارد
که از جام همت جراعی بریزد
مگر سیم سیماب شد دستش آتش
هر آنجا که این آمد آن می گریزد
که از موج دریای دستش کم آمد
که گوید که از کوه دریا نخیزد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş