شمارهٔ ۶۸ - غزل پوشالی

چه دادخواهی از این دادخواه پوشالی ز شاه کشور جم جایگاه پوشالی به جای تاج کیانی و تخت جم مانده است حصیر پاره به جا و کلاه پوشالی به قدر یک سر مویی عدو نیندیشد از این سپهبد و از این سپاه پوشالی ز آه سینه پوشالی آتش افروزیم به کاخ و قصر و به این بارگاه پوشالی ببین چه غافل و آرام خفته این ملت چو گوسفند در آرامگاه پوشالی پناه ملت مجلس بود چو گردد چاه پناهگاه بسوز این پناه پوشالی بگو چگونه ز دنیا گذشته ای درویش که دل نمی کنی از خانقاه پوشالی بهار آمد و عارف نمی شود سرسبز ز باغ و لاله و خرم گیاه پوشالی