شمارهٔ ۴۴ - کوی میکده

به کوی میکده هرکس که رفت باز آمد ز قید هستی این نشیه بی نیاز آمد هزار شکر که ایران چو کبک زخمی باز برون ز پنجه شاهین و شاهباز آمد بگو که پنهان گردند قاطعان طریق از آنکه قافله دزد رفته باز آمد مدرس از ره ترکیه و حجاز و عراق دوباره چون شتر لوک بی جهاز آمد چه احترام بر آن حاجی است مرد مرا که بی وضو سوی حج رفت و بی نماز آمد میان دیو و سلیمان چه امتیاز که رفت سوی سبا و ز کف داد امتیاز آمد برفت کاش مساوات بر نمی گردید که مشت ما بر بیگانه کرد باز آمد وکیل یزد چه گودرز فاتحی وافور به کف گرفته چه گرزی و چون گراز آمد ز من بگوی به لوطی غلامحسین دگر مگیر معرکه یک مشت حقه باز آمد فدای سرو که چون تن به زیر بار نداد گه نمایش آزاد و سرفراز آمد به نی بگوی که از ناله در خود آتش زن که عارف همچو تو نالان به سوز و ساز آمد