Sensizlik
A Arif Çetav
0
Altın Yaprak
Kalemimden kan damlıyor sanki
Bu satırları sana yazarken
Yüreğin ne halde diye hiç sorma
En çok yüreğim sızladı sensizliği yaşarken
Şimdi geriye dönüp anılara sığınmak
Bomboş bir odada gezinip
Sahte ışıkların içinde yüzen İstanbul'u
Buğulu bir pencereden seyretmeye benziyor
Sensizliği ben yaşadım
Bu şehrin acımasız akşamlarında
Bensizliği sen anladın mı
Sıcak bir nefes duymadığın ilk sabahında
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş