Bu Kent Sende Kalsın

Sen, evinde olacaksın Bir kış gecesi İstasyonda tren Kalkış saatini beklerken Gene yedi kat gökyüzü Yırtılır gibi gürleyecek Ve yağmur yağacak Dudağımda sigaram, elimde valizim Caddeler boyu Gölgemi bile Yanımda bulamayacağım Bir gece yarısı terk edeceğim Bu kenti Arkamdan ne el sallanacak Ne de iki damla gözyaşı akacak Gelişim gibi Yine yalnız gideceğim bu kentten Senden başkası Neden, böyle gitti diyecekler İnan Gerçek nedeni hiçbir zaman Öğrenemeyecekler Aradan yıllar geçecek Çoluk-çocuğa karışacaksın Bir gün O şarkı söylenirken Ansızın Yüreğinde bir sızı duyacaksın İçinden Bizim şarkımızdı Bu diyeceksin Kiminle olursan ol Kendini yalnız hissedeceksin