Dört Mevsimden Hatıralar

Bir salıncakta geçmiş zaman sallanır Vefalı günler, mevsim mevsim hatırlanır Yüreğimin deniz gibi dalgalandığı o ilkyaz Bir yüz ki, bulut tazeliğinde bembeyaz Huy güzelliğinin örnek ecesi Hep perdeli kalmış gönül penceresi Bir kuş öter bahçede, ishâk, ishâk Sesi yüreğime konar yankılanarak Ay ışığında tutuşur dallarda kirazlar Gözlerime göz kırpar gökte yıldızlar Aklım tâlimli, mümkün mü unutmak Lâdesli gözlerimi imkánsız uyutmak Uçup gider bir mevsimde gelen kırlangıç Bir yerinde düğümlenir her başlangıç İnsanın aklaşır, ağacın sararır saçları Tarak ve rüzgâr tararken dökülür saçları Hep böyle düşündürdü bana güz Bilemem, sizler nasıl düşünürsünüz Unutamam, orda paraşütler gibi inen kar' ı Bir özlem ağrısıdır yüreğimde Ağrı Yurdunu sevmeyenin can-evi soğuk olur Tüm güzellikler gözlerinde kaybolur Kendini bilmez öze uzak olanlar Bu sözü yalnız ârifler anlar