Bir Gece Vakti...

'keşkeler' ne kadar sığarsa yaşanmışlığa işte o kadar sıraladım hepsini; sen gözlerime değince merdivenli sokağın sonunda bir gece vakti buldum seni ıhlamur kokulu sokakların kaldırım taşlarında dolaştı içimdeki çocuk en kanamalı halimde yara bereme bakmadı gülüşlerim bilirim; en az bu kent kadar yorgun ve yaralı kadınlığım ve denizde tuz buz duran güneşten daha parçalanmış kalbimi kimse duymaz bu silik ışıklar saklar yüzümde onca izi ah! diyorum keşke, keşke; yüzündeki gülüşü aşırsaydı haylaz çocukluğum saçlarım saklayabilseydi nefesini çay sıcağında düşseydi ellerim ellerine huzur yüzlüm; İstanbul' u ikiye ayıran sen miydin bunca zaman? bir yanı sen bu kentin bir yanı ben adın; a ş k ı m ellerin ellerime dokunmadan bir gece vaktiydi... sesin şiirde mühür, sesin gecemde huzur