Töre
A
0
Altın Yaprak
kurşunların kıvılcımında
zılgıt çeker
beyaz memeli kadınlar
kerpiç duvar ardında
nasırlı eller çözdü
ince belde kırmızı utancı
yaşlı bedenin altında
gürül gürül yeşil gözler
çığlığı gökte yangın
yaşlı adam dahil
kimse duymadı
kınalı avuçlarında onüç bahar
kirpiklerinde onüç intihar
sürmeli derdi herkes ona
adını anası da hatırlamaz
erciyes eridi titreyişine
korkusuna el uzatmadı kimse
başaklar toprağına küstü o sabah!
isyanın teriyle yapış yapış saçlarında
töreyi taradı
dudakları kör kilit
doğuştan urgan yarası bileklerinde
aynı yazgıda
kaçıncı çocuktu
kaçıncı isim
ama hep aynıydı boğazdaki düğüm
yaşı kaç olursa olsun
başlık parası yeterdi
çocukluğunu çalmaya
...
maviye yüz süren avuçlarında
tek dileği vardı
"kız olmasın bebesi"
ondördünde
cenneti ayağına serdi kadın
körpe bedeninde boylandı
dölü kuruyan ağa
...
daha onbeşinde
dağdan yuvarlandı kadın
ayağındaki cennete
kılıç köreldi çocuk önünde
töre bileylendi parayla.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş