Yağmur Kokulum

Bir ıhlamur çiçeği düştü saçlarıma Ellerinin kokusunu hatırlattı Ve şefkatini Fransız sokağından geçerken Pencerelerde hercailer Gülüşünü hatırlattı Çakmak çakmak sırıttı arnavut taşları İtalyan yokuşundan şöyle boğaza karşı Nargilesi tüttü yaşlı şairin Susan yanımı çağırdı O kadar renkliydi ki yaşam Ve herşey yerli yerindeydi ki Düşünmek gerekmezdi yazmak için Çiçeği, denizi,sevgiyi, ölümü Sunulmuş kaleme noktalar, virgüller Yeşildi bahar Şarkılar güzeldi Aşklarsa hep tadımlık Saatler hep tek başımalık Siyah beyaz olmalıydı fotoğraflar Sabahı istediğim renkle dolmalıydı Taş plaklar bestelenmeyeni çalmalıydı Sadece benim için anlatılmalıydı masallar Kum saatinden kelimeler akmalıydı Birikmeliydi şiirler Kırılan aynanın parçalarında Büyüdükçe çoğalan sevgiler yeşermeliydi Çoğaldıkça büyüyen... Bir ıhlamur çiçeği düştü yağmurda saçlarıma Yağmurlar 'sen' kokardı, ıhlamur çiçeği 'hasretin' Şimdi güneşin altında elimde kuru bir dal Göğe doğru bakıp, bekliyorum bulutları Yağmurla geldiği gibi giden Can yarımın kokusunu arıyorum.