Adam Çingene Kızı Ve Kırlangıç Sevdaları

"…beni tam da şiirimden vuracak bir cümle kur şimdi dilinden düşsün dilime, dilimden yedi düvele nasıl bütünleşirse nefes ney'le, işte öyle üfle içine içime işle…" l.perde iyi bilirim sahrânın vâhâyı unuttuğu sunakları satılık tarafını aynaların, uçurtmaların kayıp rüzgârını ve arş'ı kucaklayan dudağını tantanalı yaraların ovayı arşınlayıp, dağları kurşunlamayı…/ ıskalamayı hatta hayatı ırmağın kayıp yakasını dahi görebilir gözlerim iyi bilirim zemheriyi halay'la kucaklamayı ağıdını başakların terk ettiği tarlanın, yalnızlığını aralandığında bütün ihtişâmıyla son perde günün üstüne hevesle kapanmayı varoşlara benzer benim yüreğim iyi bilirim bıçağın kor sapını avuçlamayı dibinde aklayabilirim mısraların o mayın tarlası çıkmazları en dar açıyı ya da kaldırımın kırık masalını, ihâneti intikâmı ya da lâl avazları iyi bilirim, satırların uzadıkça kabuğa nasıl da yaslandığını /sancısını da bilirim arkasına saklandığımız susmaların kaçanların arkasında kalan adımları a k l a m a y ı da/ açlığını çakalların, sıradanlığını akbabanın ihtirâsla açılan şehvetli kanadını yaşam bir oyunsa cumbalarda adanmış karanlığa sobelenmeyi iyi bilirim oyunun daha en başında gitmeyi ya da kalmayı meydan okumayı damıtmayı hüzünle şarabı ve bütün hileli zarları iyi bilirim sesimden can kırıklarını toplamayı dağıtmayı gecenin çıplak göğsüne kızıl saçımı safran'ı ve şiire saplanan ıtırı uykusuzluğuma sokulan hayâlden sızan o kasırgayı saklamayı ya da mıhlamayı mısraya aşkı adımla hesaplaşmayı iyi bilirim şiirden bir adamı an be an yakan o çarmıhı çarmıhı taşıyan çığırtkanları ve her gün dönümü dağlanan yarayı dilsiz yangını dahası çakılmamış kapağını tanırım tabutların /ölüm dediğin kaç arşın/ ve girdabını duyarım adamın savurduğu bağıtların iyi bilirim yani direnişini esâmeli ruhların ll.perde kokusuna saklanarak portakal çiçeğinin ve denizin (s) ize düşebilirim binlerce fersah derininde gecenin kırlangıç sevdalarına benzer benim gelişlerim sevişmelerim lâl ağıtlara dizelerce gecenin beline dolarım şiiri dilinizden önce sevişirken sizinle sizden habersizce bir hecede şiirinizde ölmeyi de iyi bilirim gömülmeyi de öykünüze lll.son perde beyim, ben bir çingeneyim ateşin içinde yürümeyi iyi bilir kimliğim mayıs çabalarken gözlerinizi hevesle giyinmeye ötelemeden sevebilirim sizi akdeniz uyurken bile