İhtilal

Bir ihtilal yaptım gönül dünyamda İdam ettim sana olan sevgimi Sürgüne gönderdim tüm hislerimi Görmeyeceğim bir daha rüyamda Yerle bir ettim kurulduğun tahtı Her bir parçasını ateşe verdim Huzurun doruğuna şimdi erdim Şimdi tanıyorum talihi bahtı Kurtuldum sevdanın kör pençesinden Boğulmam artık şehla gözlerinde Bak savruldu kulun da közlerin de Sıyrıldım taktığı kelepçesinden İsminin üstüne bir çizgi çektim Anmıyorum hiçbir zaman adını Sildim beynimden bütün hatıranı Meğer bu günleri de görecektim Bir bilsen verdiğin resme ne yaptım Avucumda bir güzel buruşturdum O da yetmedi yaktım tutuşturdum Utanıyorum sana nasıl taptım Seni anmadan geçiyor geceler Kurduğum hayaller tükendi bitti Umutlarım hep kanatlandı gitti Seni anlatmıyor sözler heceler Çünkü ben sana aşk ile koşarken Ne yürüdün bana ne emekledin Bir adım atmadan öyle bekledin Ben dağları bile tek tek aşarken Bu senin için yazdığım son şiir Mısralarım artık sensiz olacak Gönül belki başkasını bulacak Ansızın karşıma çıkar kimbilir.