İntizar

Sen nasıl yaktıysan insafsız beni Mevlam da seni alev alev yaksın Hıçkırıklara çevirsin gülmeni Gözlerinden oluk oluk yaş aksın Ab-ı hayat dedin verdin zehiri İçirdin yudum yudum damla damla Çıksın karşına senin gibi biri Kararsın hayatın elemle gamla Bülbül gibi düşürdün beni zâra Feryatsız figansız sessiz kalasın Açtın yüreğimde onulmaz yara Bir katre devaya muhtaç olasın Yağlı ilmek gibi geçsin boynuna Yılanlar gibi boğsun seni gece Akrepler misali girsin koynuna Saatler yapsınlar binbir işkence Fikirler örümcek gibi dolaşsın Çıkılmaz ağ kursunlar pis beyninde Acı ve sızı sana da bulaşsın Kıyametler kopsun taş yüreğinde Zaman kıvrılsın yürüsün alnında Çizgilerle dolsun ellerin yüzün Çürük asa gibi dursun yanında Tasa, elem, keder, kuşku ve hüzün. Beni attığın karanlık kuyuya Umarım yakında sen de düşersin Çölün ortasında bir damla suya Muhtaç kalır mezarını eşersin Döndüğünü görsem solmuş yaprağa Mezarını kazar yardım ederim Ellerimle koysam seni toprağa İşte o zaman eksilir kederim..