شمارهٔ ۱۰۷۰
آ آشفتهٔ شیرازی
0
Altın Yaprak
ای نفس اگر از در معنی به در آیی
از صحبت ظاهر به حقیقت بگرایی
عزلت بگزینی ز همه خلق چو عنقا
نه بلبل شیدا که به هر گل بسرایی
آن روز نماید به تو رخ شاهد معنی
کز کسوت صورت به حقیقت به در آیی
چون میوه تو نیست به جز حسرت و حرمان
گیرم تو هم ای نخل محبت به در آیی
ای آنکه ملامت کنی ارباب نظر را
هشدار مبادا که به تیر نظر آیی
ای ناوک مژگان بتان از چه کمانی
کز شست رهانا شده اندر جگر آیی
آشفته از آن زلف پریشان چه شنیدی
کامروز ز هر روز تو آشفته تر آیی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş