شمارهٔ ۱۰۸۴

آ آشفتهٔ شیرازی
0 Altın Yaprak
تو این نمک که به لعل شکرفشان داری به خنده چاشنی خوان یک جهان داری ز زهر خورده هجران مکن علاج دریغ چرا که تو لبن و شهد در میان داری تو را که سخت تر از سنگ خاره باشد دل چه فایده که تنی رشک پرنیان داری سزد که اهل حقیقت بدیع خوانندت از این معانی رنگین که در بیان داری تو را ز سرو بود امتیاز در رفتار به ماه فرق زمین تا به آسمان داری لب تو نقطه موهوم یک از سخنی هنوز اهل یقین را تو در گمان داری نمانده مرغ دلی تا شکار غمزه کنی برای که به کمان تیر امتحان داری ز چین زلف به رخ تا فکنده ای پرده ز مشک تازه به خورشید سایبان داری تو فتنه ای و به تو فتنه زمان مفتون از آن تو جلوه ای در آخرالزمان داری رهت به محمل لیلی چو نیست ای مجنون همین بس است که راهی به ساربان داری به سرو ناز چمان شایدت اگر بالی چمیدنی که تو ای شاخ ارغوان داری چه غم ز فتنه آخر زمانت آشفته که تو پناه به خاک در مغان داری ستوده درگه شاه نجف ولی ازل کز آن مکان شرف ایدل بلا مکان داری

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.