شمارهٔ ۱۲۱۱
آ آشفتهٔ شیرازی
0
Altın Yaprak
ای پری باز چه رفتت که به شکل بشری
در بشر دین و دلی هست مگر تا ببری
نقد جان بر سر بازار وفا باید برد
خواهی ار عشق چو یوسف صفتان را بخری
از تو شد فاش بمردم همه اسرار مرا
چند ای اشک روان پرده مردم بدری
توسن ناز سبک ران که سری در قدمت
تو مرا عمری چون برق یمان میگذری
از در پیر خرابات مرو ای سالک
راه اینست سرار در قدمی میسپری
خودپرستی کنی ای بت بنهی ایمانرا
با چنین روی در آیینه چرا مینگری
دیدم آشفته بخاک درت ای شیر خدا
می کند لابه که شاید سگ خویشش شمری
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş