شمارهٔ ۱۲۴۷

آ آشفتهٔ شیرازی
0 Altın Yaprak
بر گل آن سنبل مشکین که فراز آوردی نافه آهوی چین را به طراز آوردی ماه و خورشید سر از چنبر حکمت نکشند تا کمندی به کف از زلف دراز آوردی کعبه را بتکده کردی و مهابا نکنی کعبه را پیش بت آخر به نماز آوردی ید و بیضا به کف اژدر موسی دادی این چه سحر است که از شعبده باز آوردی راستی پرده عشاق مرا برد از ره زین نواها که به قانون تو به ساز آوردی عجبی نیست کنم رو به عراق ار ز حجاز در عراقم چو عیان میر حجاز آوردی دیگرت جانب کعبه چه نیاز است ای دل چون که بر خاک نجف رو به نیاز آوردی از در خویش مران بنده درویش شها از جهانش تو سوی خویش چو باز آوردی مس آشفته به اکسیر محبت بگداخت بزن اکسیر که چونش به گداز آوردی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.