شمارهٔ ۳۰۴

در گوش به جز عشق توام زمزمه ای نیست در سر به جز از شور توام همهمه ای نیست در دیر و حرم مطرب و مؤذن همه در ذکر جز یاد تو هرجا شنوم زمزمه ای نیست از صدر ازل هرچه بگفتند و بگویند از دفتر حسن تو به جز شر زمه ای نیست از سلمی و شیرین و زلیلا و ز عذرا مقصود یکی بوده و باشد همه ای نیست ای شیخ جهانی ز تو فردا به تظلم بر ما به جز از خون رزان مظلمه ای نیست ای خواجه چه نازی ز حشم یا خدم خویش آسوده کسی کش گله ای و رمه ای نیست آشفته بود از شب هجر تو مشوش از روز حسابش به درون واهمه ای نیست من خود ز سگان در شاهنشه طوسم اعمال به جز حب بنی فاطمه ای نیست ماییم و ولای تو و بیزاری از اغیار جز محکمه حیدر هم محکمه ای نیست در اول و آخر ز علی گوی و ز قایم عنوان به جز از آن و جز این خاتمه ای نیست