شمارهٔ ۳۱۳

هرکه ما را خراب می داند نه خطا بر صواب می داند عارفان سرخوش از خم توحید گرچه شیخ از شراب می داند هرکه دیده است موج لجه عشق بحر قلزم حباب می داند هرکه بوسیده است آن لب نوش آب حیوان سراب می داند چشم تو بی حساب خونریز است ترک کی خود حساب می داند ماهی دور مانده از دریا حالت اضطراب می داند گل خبر دارد از لطافت دوست بوی او را گلاب می داند خون ما بسته بر سرانگشتان ناخن خود خضاب می داند تیغ او باخبر ز سوز دل است حال مستسقی آب می داند یار محجوب نیست آشفته هستی خود حجاب می داند زان مژه بازپرس حال دلم سیخ حال کباب می داند کعبه خویش را محب علی درگه بوتراب می داند هرکه نقش تو بست عالم را همه نقش بر آب می داند می کند حل مشکلات علی کیمیاگر عقاب می داند