شمارهٔ ۴۱۲

مطرب امشب راه دیگر می زند پرده دل را به نشتر می زند تا که آرد صوفیان را در سماع ساز بر قانون دیگر می زند من مسلمان بودم ای اسلامیان راه دین این چشم کافر می زند داشت با مژگان تو دل عربده پنجه با شاهین کبوتر می زند می تپد دل در درون سینه ام تا که یارب حلقه بر در می زند ساقی امشب باده رنگین تو طعنه بر تسنیم و کوثر می زند یاد زلف کیست عود مجمرم کز هوایش شعله مجمر می زند هرکه بنویسد حدیث اشتیاق آتشی بر کلک و دفتر می زند عاشق تو در صف میدان جنگ یک تنه بر خیل لشکر می زند پسته شیرین آن شکردهان خنده بر قند مکرر می زند آتشی دل ناله نایی بود کز نوا بر جانم اخگر می زند از هجوم مشتری بر شکرت چون مگس دل دست بر سر می زند گر برآید ناله زارم ز دل آتشی بر هفت اختر می زند در شب هجر تو در پهلو و دل نشترم دیبای بستر می زند ناوک مژگان آن ابروکمان بر دل آشفته خنجر می زند هرکه از قید دو عالم بگسلد دست بر دامان حیدر می زند