شمارهٔ ۸۹۷
آ آشفتهٔ شیرازی
0
Altın Yaprak
تا به کی ای چشم مست فتنه برانگیختن
دست نگارین بس است از پی خون ریختن
خون خود آخر به خاک بر درت آمیختم
با تو میسر نشد گرچه برآمیختن
توسن نازت چو شد رام به میدان حسن
گرد ز هستی خلق بایدت انگیختن
چشم تو بست از مژه راه به اهل نظر
جز به خم زلف تو کو ره بگریختن
تلخی دشنام تو زان لب شیرین عطاست
چاره سوداییان گلشکر آمیختن
هر که چو آشفته کرد بیم ز چاه ذقن
در خم زلفین تو بایدش آویختن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş