شمارهٔ ۳۸۷
ا اسیری لاهیجی
0
Altın Yaprak
چنان حیران حسن آن نگارم
که پروای همه عالم ندارم
مرا از جنت و دوزخ چه پرسی
چو من محو جمال روی یارم
ز دست غمزه آن چشم خونریز
چو زلف عنبرینش بیقرارم
ازآن می ها که ساقی در ازل داد
چو چشمش تا ابد اندر خمارم
تنم در عشق او شد چون خیالی
بدرد عاشقی بنگر چه زارم
چه شادی باشد ای مطلوب جانم
که چون دولت درآیی در کنارم
هزاران حسن یوسف پیش رویش
اسیری کی درآید در شمارم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş