Tutsak Emeller

Herkes şu yalan dünyanın geçici mutluluğunda Acaba ölüm ne demek biliyorlar mı insanlar Ya da etrafına dönüp bakıyorlar mı bir defa Ağlayan ümitler de var yoksa gözükmüyor mu Katılaşmış bir dünyanın eseri olduklarından İnce ruhların dilinden bir türlü anlamazlar Saf duyguların adını enayilik koymuşlar Kötülüğe davet eden başka bir söz olur mu Yalnız bir kişiye hatayı yüklemekte olmuyor Bu kahrolası düzende hepimizin rolü var Biraz sevgi, biraz dostluk, birazcıkta hoşgörü Süzülseydi bakışlardan kötülük mü olurdu Ben miyim ki, tek başıma bu dünyanın temelini Değiştirecek bir güçle gece gündüz çalışayım Olsa keşke olsa gücüm sihirli bir dokunuşla Tutsak emelleri azad ederek şad olurdum