شمارهٔ ۱۷۹

ح حکیم سبزواری
0 Altın Yaprak
نبود چو ماه روی تو تابنده اختری نامد مثال لعل تو رخشنده گوهری از خیل آن و حسن کشی بر سرم سپاه بر یک تنی که دیده شبیخون لشگری صد آفرین بصنع جهان آفرین که او جا داده صد جهان ملاحت بپیکری گلزار خلد را شکند عطر خاطرم چون یاد آورم سر زلف معنبری دیدم نگار را شده با غیر همنشین ای کاشکی به پهلوی من بود خنجری عمر دوباره یابم و بیشک جوان شوم از دست دوست نوشم اگر یک دوساغری اسرار طوطی است شکر خاء نطق او او را چه حاجت است بشهدی و شکری

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.