Sevda Masallarda Kaldı

1. Güneşin doğduğu yerden sesleniyorum sana Kalp ağrıma derdini anlatmadın.. 2. Buz tutmuş ülkelerin birinde kalbi sana yaslı bir gencim farzet, Suskunluğumu yedi aleme bir tefsir et, Güvercin yolla başucuma da; kanadına aşkı hapset. Bir iğne de kalbime sen batır, Beni ölümlere tarif et. Bir varmışlığımla yokmuşluğa gönder beni Bendeki bu aşkla ne köy kalır, ne kasaba Yak beni, yık kalbimi de; Beni küller arasına zindan et. 7 kalem yolla bana, 6'sına hüznü sar, 1'ini aşk diye tarif et Çiz kalbimden iki heceyi, En ücrâlara yolcu et.. Avuçlarımla topla karanlığı Kitap aralarında kuruttuğum güllerimi Nil nehrine sür Islat hayallerimi en kuytularında kentin Hesabımı fi zamanlara ertele.. Yak beni, yık kalbimi de; En büyük acıları çıkar benden.. 3. Güneşin doğduğu şehirdeydim ben; Hani gün doğardı saçlarıma, Hani bebekler okşardı avuçlarımı Hani; Bir genç vardı ya umutlarını limanına sürüklerdi Gözleriyle öldürdü seni. /Sevda masallarda kaldı, Anka kuşunun bile gözleri ağlıyor artık/..