Meçhule

hep geceye dönmüşün artık güneş uğramaz olmuş semtine ay da karanlık nurlanmaz olmuş göstermiyor cemalini yıldızlar oldum olası yıldız kadar uzak zaten ışıtmaz artık yaktığın sigara da geceyi ve bozamıyor yalnızlığın sessizliğini manalı ezgiler dertler ummanında rotası hasret olmuş geminin hayaller ve umutlar pusulası değil artık ölümün soğuk nefesi tenine değmeye başlamış titremeni engelleyemiyor içindeki harlanmış acılar tutunacak dalın takatın kalmamış ani zemheri vurmuş ömrünün daha yaş yaprağına ve son başlamıştır artık son umudun diyerek son nefes son bir kez son yarin kokusunu çekerek verilsin.