Sevmeye Kuruludur Yüreğim

Akşam olunca bir daha açılmayacak kapılar gibi üzerime kapanır gece Böyle dilsiz ve sağır gecenin soğuk nefesi değerken yüzüme yeni odun atılmış sobanın sıcaklığına benzeyen ışıltılar içinde parlayan bir mücevher olur yanağımdaki busen İçim ısınır İşte bu gecelerde yalnızlığın dayanılmaz ağrıları sararken bedenimi tohumun toprağa toprağın yağmura yağmurun buluta özlemine benzeyen şiirler yazıyorum gelişine dair Pencereden bakınca ay ışığının değdiği sularıyla ortadan ikiye böldüğü kentin içinde deniz denizin içinde sessiz geceyi görürüm Bir kaldırımdan diğer kaldırıma geçer gibi bir uzaktan bir başka uzağa yolcuları ve yükleriyle gemiler Ve yıldızlar renkli gözleriyle bakan bir kadın olur gecenin içinde Faili belli bir yalnızlığın tıka basa doldurduğu odamda içindeki yangınları gizleyip, konuşulmadık onca şey varken arada idam mangasının karşısında son isteğini söyler gibi duvardaki fotoğrafın masumca bakar Ucundan kan renginde yokluğun aktığı kalemim ve titreyen mum ışıklarının düştüğü kağıtlar masamda İşte bu gecelerde yalnızlığın dayanılmaz ağrıları sararken bedenimi tohumun toprağa toprağın yağmura yağmurun buluta özlemine benzeyen şiirler yazıyorum gelişine dair Sabaha yakın dilsiz ve sağır gecenin bu kör saatinde böyle sahipsiz ve kimsesizken öksüz çocuk mahzunluğunda yüreğim Beykoz işi kristaller gibi dokunulsa kırılacak bir yalnızlık içinde olurum Biliyorum birazdan güneş doğacak biliyorum birazdan şah damarını keser gibi karanlığın bahar kokularıyla güneş doğacak odama Şimdi şimdi geleceksin umudunu doldurduğum sevmeye kuruludur yüreğim