Veda Hamalı Sağ Kolum
A Atila Işık
0
Altın Yaprak
Sen giderken
Yaz ortasında, aniden bastıran kış güneşi gibi
yüreğimde, yeni bir yara açılır…
Parmak uçlarımda dokunuşların kalır,
sen giderdin…
Küpeştesinde seni taşıdığından habersiz vapur
ufka yaklaşıp, küçülürken
Ruhum dalgalarda süzülür…
Ben tükenir, yok olurdum
Sen, yine giderdin…
Sen giderken
Sevdanın masumluğuna
ayrılığın zulasına gizlenmiş siyah lekeler dokunur…
Veda sızısı yüreğime saplanır,
sen giderdin…
Sen giderken
Kuluçkaya yatırdığım hüzünler vakitsiz çatlar
kırılgan bir yalnızlık sarardı bedenimi
Sen, yine giderdin…
Her ayrılıkla,
lodos korkağı yüreğim çizilirdi dört bir yerinden…
Sağ kolumsa her zaman veda hamalı
Sen, hep giderdin…
Sen, hiç gelmezdin
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş