Bir Damla Ter

Kadın Günlüğüne bakıyordu İçi özlem kokuyordu Kalbi Birden küt küt diye attı Dışarıda rüzgar da esmiyordu Güneşli bir hava vardı Başını kaldırdı Eskilere dönmüş o mahmur gözleriyle Dalgın dalgın baktı İçi bir hoş olmuştu Artık ne dese boştu O anda Teninden bir damla ter damladı Vucudunu Sımsıcak bir ateş sardı Evet Bu ter Ona çok şeyleri anlatıyordu Yıllar nasıl da gelip geçmişti Her nefeste bir iz Her düşüncede bir ezgi kalmıştı... Kadın Günlüğünü kapattı O bir damla terle Başbaşa kaldı Yorgundu Yıllar onu bir şekilde olgunlaştırmıştı Kapı arkasında asılı Ona yıllardır güzellik saçan Aynaya gözleri takıldı Kalbi O anda daha da hızlı atıyordu Düşünceleri bir kılıç gibi Sanki her yerini kesiyordu Çünkü Ayna toz tutmuştu Ayağa kalktı O bir damla teri parmağına aldı Ve bir adım attı Uzun uzun aynaya baktı Ve her şeyin Bir damla terle Yok olduğunu anladı...