Adım Yok Benim

bilmez ellerim toprak kokusunu yağmuru hiç yaşamadı kanamadı hiç bir gülün dikenini tutup koparmadı elmayı dalından yağmur sularında ıslanmadı saçlarım ve okşanmadılar…yumuşacık kokusu sinmedi fesleğenin parmak uçlarıma çamurlara bulanıp top oynamadım bomboş tarlalarda hiç 'baş' oynamadım alacalı misketlerimle…tozlu sokaklarda kırmadım camlarını komşuların kaçmadım sonra da korkudan gizli gizli gitmedim erotik filmler gösteren sinemalara içmedim sigaramı tuvalette ya da buz gibi balkonların korkuluklarına yaslanıp burnumu hiç silmedim koluma dövmedi beni hiç kimse çileden çıkıp yaramazlık yaptığımda hiç kavga etmedim 'oraya ben oturacağım' diye pır pır edip birine düşmedi gönlüm gözlerine dalıp tutsak olmadım bilinmezliklere aynı havayı solumadım bir dostla şiirlerim olmadı benim havaya savurmadım sözleri ne ağladım ne güldüm ben doğmadan öldüm adım yok benim