Aşk Benden İntikam Alıyor

kanlı bir gecenin ortasında yırtıldı karanlığın feryadı duvarlara sinen sessizliğin izlerinden sızdı öfke hiçliğe adım atılan her günde bir bensizlik bensizlikte yalpalayan bir berduş kimsesizlik bağrımdan söküp atılan yürekte paramparça yokluğun kanıyorum her saniye elinde kırbacı yalnızlığın daha önce fahişeydi şimdi celladım durmadan yol aldığım kayboluşuma ateşler yakılmış ardımda yürüyorum aşk sonsuzlukta sonsuzluk vuruyor durmaksızın sol yanıma süzülüyor inceden yaş paramparçalığımda yürüdükçe kayboluyorum kayboldukça sızıyorum geceye haykırıyorum duyulmuyor siniyor sessizlik duvarlara bensizlik düşüyor karanlıktan orta yere palazlanıyor aşk hançeri elinde geberiyorum