Başına Buyruk Aşkın Son Şarkısı

Buzlara yazılmış bir ferman/sığıntı yüreğimde Açılanı kapayamadıktan sonra neye yarar merhem Zehrini doldurup kanımın her zerresine En kıyısına düş(ür) dudaklarımın kıvrımlarında Nefretimden sökülen her bilmecenin çözenine yer aç Arkamda sesinin tınısını çağlayan fısıltılar…anılar… paylaşmak istemediğim bir yıkıntı Şirretimden kork sessizlikler perisi Kalabalık bir kına yakanlar ordusu bırakıldı senin şehrinde/(sen de katıl…yakışır!) Tutkuyu sildim tutuksuz gecelerin ayazında Alınan yollara çekilen her set/aslında geçilsin diye sanıyordum Noktasız bir cümlenin son sözcüğü aşk… şarkılar söyle ayrılık hep virgüllerde Kahverengi bir yaşlılığın yorgun ayak sesleri kapımı zorlarken Anamın kucağında bana yer kalmadı Çağlar ötesinden bir uğursuzluğun duraksız saatlerine yapışmış bir direniş Müzik yayılır balo salonunun yağlı masaları üzerinde… saatler bir hayli geç Aslında sen benimdin… öyle mi? Kim çaldı seni/kim sildi defterimden Limoni sevişmelerin sırnaşık bıkkınlığı Acı bir söz şarkının içinden geçer Zalimsin…hatırladın mı o şiiri Itır kokuları da dağlarda yitti/bu soluğumdaki de ne? Martılar söyleyin çığlık çığlığa en tiz şarkıları… yüreğim dağlanıyor