Bir Ömür Geçer

buruk bir sesleniş oldu melodiler içimde isabetsiz vuruşların inleyen sözleriyle reddedilen haykırışların kızıllığı patlıyor suratımda şimdi haince öksüz yarınlarımda ellerim buza kesmiş …dudaklarım gibi tıpkı mor bir akşamüstü ıssızlığı mühürlerken yüreğimi üstümü örten geceye dökülen bir damla sevdanın kokusunda kayboluş rakı mezesine karışan sensizliğim alınmıyor tek bir nefes yokluğunla dönüşü olmayan gidişlerin laneti çalıyor epriyen düşlerimi kıyılarımı yalayan dalgalardan çizgilerin çekildiği son satırlarda günahımın büyüklüğü ertesi zamanlara bırakılan her beklentide öfkesi gidişinin ruhuma atılan en son noktada senin izin ne olursa olsun nasıl olursa olsun düşlerin bitimiyle düşüyor yaprak yürekten ve yalnızlık vurmaya başlıyor kastanyetlerini birbirine yollarda buluyor beni sancısı anıların …anılarım yaprak yaprak her güz sararan ama her baharda yeşillenen yeniden binlerce sarı …kırmızı …kahverengi bitmiyor…çoğalıyorum gitgide bir ömür geçiyor…bitmiyorum/olmasan da