Dinmeyen Bir Düş Ağrısı İçimde Taşıdığım

armudun iyisiydi yediğim malum ardımdan söylenen şerbete banıp tüm acıyı kana kana içtim yan(ıl) dım kıyamette noktalanacak bir sorgu olacak üstümde adım gibi eminim koştum…koştum…koştum önüm arkam sağım solum …herkes sobelendi bir bir bilmeden puşt bir başıboşluğun kuytusunda siper aldım soğuğunu düş bozumunun elde kalan beş(?) nereden çıktığı da belli değil kanamalı bir hastaya aranan acil kan bayattı dokundu sen gibi lakin! düş(l) e (kalka) tırmandım doruklara düş kurup diri diri yakarak geceleri ismine yazıldı pek çok kez pek çok şiir kırıtan bir fahişe söyledi şarkımızı beklerken müşterisini tam kıvamında yandı hayaller girdi içime…içime içim eridi…ılık bir hararet mevsimde resitalin en bitmeyeni bugün bu gece sürünen bir şafak vakti seni beklerken kanımın pıhtılaşmış limanında demir attı sensizliğin yakılası durgunluğu rıhtımda pusuda yalnızlık