Diriliş

bütün taşlarım dağılmış ortalıklarda kiminde yansıyor acı sarısı hüznün kiminde sakin rengi gözlerimin el yakan kızılı aşkın sevdaya düşmüş zamanlardan kopup gelenlerde ama ben griye çalıyorum kara bulutlarım var yalnız dağınıklığımda zorlama etkisi istemsiz sözlerin geçmiyor yürekten ince bir sızıyla delmiyor gözlerimi gözlerin düşmüyor içime delicesine yanmayan düşlerin bulutlar doldurmuştu gözlerimi yağmurlarımın dökülmesi bundan rüyaların sahte sevincine tutunup gün doğumlarında türkülerimi salıp dudaklarımdan ıssız sokaklara bahara vermişken elimi uçurtmaların özgürlüğünde densiz bir şarkının ayrılığı çalan notalarında sustu gülüşler ikili oyunlara açıldı bir kez daha defter hayatın vurgununa karşı kalkanlar elimde sahte ışıltıları varolmanın yalancı dirilişi yüreğin yalancı baharlar gibi ayaza vurmamak için açmamalı goncaları lambalarını yakmalı salonun tümden çıkarıp ininden bütün çığlıkları şiirlere dökmeli şimdi her şeyi aşk ölse de sana dair aşka dair bendeki yürek daha ölmedi