Geceyi Vurdu Ve Seni Kustu Şarkı

yandığınca gecelerde yıldızıma yansıyıp sedef yüzlü ay -güneş gibi- açtığınca göğüste tomurcuklanan karanfil kokulu özlemler caz tonlamalarında bulur özgürlüğünü tüm haykırışlarım…deler bağrımı koca kara bir boşlukta sevdam usuma düştüğünce her söz/hoyrat çaldığınca kapımı her lanet ve her ihanet delirir hücrelerimde gezinen sebepleri var oluşumun ateşe düşmüş bir isyan koyar kendini yüreğime ve patlamak üzereyken dayanamam dayanamadıkça…kırılır kadehler elimde …öfkeyle parmaklarımdan sızan kan dağılır kağıtlar üzerinde kahırlı bir şarkı sitemlere bürünmüş bir dize hüzne düşmüş bir hece ve sen… sen olur suskunluğum sille tokat canıma okur yokluğun sersem bir direniş tutar elimden direnirim…elimden geldiğince ve direndim…direniyorum -daha ne kadar sürer böyle- eline geçirmeden zaman …aç yüreğimi sensizliğin ortasında şiirlere verdikçe kinimi düşmez…düşmüyor dilimden o şarkı bilirsin…hani sezen söylerdi "vazgeçtim gözlerinden vazgeçtim sözlerinden bir ah de yeter sessizce kimsesizce gönderdim dudaklarımı öp/me al yeter" dudağıma sürülmüştü aşkın son laneti …son sözle dokunamayıp sana eridikçe yüreğim içim şimdi dudaklarımda al…yeter… "ve işte o gece sensizliğin çıldırttığı saatler sonrasında saplandıkça şarkı göğsüme ok gibi …zehri sivri ucunda izbe bir sokağın kirli kaldırımlarında vurdum içimi dışıma yaş gelene kadar gözlerimden kustuk seni…ikimiz yapayalnız ve haykıra haykıra şimdi…şimdi çırılçıplak içim"