Gelmemiştin Ki Hiç

verandalara vuran güneş ışıklarının ucuna tutunan bu gönül yetinemiyor almak istediğinin kırıntılarıyla içimdeki vurunca yokluğunun sancısı sende kilitli yüreğimin sızdıkça kızıl damlalar gözlerimden yağmur misali iğdiş edilmiş gülüşlerin esaretinde kıvranıyor sessizlik lime lime edilmiş düşlerimin son raundunun son yenikliği ve her haber alamayışım senden bir çığ oluyor içime düşen meleklerin hiç söylemediği bir şarkıda söz olurken sevdamız eserken deli gibi sensizliğin ayaz rüzgarları eriyen büyülü saatlerden birinde çık gel yeniden yak bir kez daha titreyen içimin ateşini sarıl ve bir daha gideme ...gelmemiştin zaten hiç ama dur …kal biraz daha git…me ölürsem yokluğunun yalnızlığına yaslanmış çaresiz beklentisiyle dönüşlerinin …içimde yazılmayan öykümüz nereye koyarlar kayıp bedenimi ruhum zaten yitmişti çoktan dur…uzan yanıma kal biraz daha…gitme gelmelerine vurma prangalarını ağlamasın senle bezeli deli şiirlerim kal…sar yüreğimi yüreğinle yeter artık…gitme