Özledim

deli bir türkü çağlar dudaklarımdan uzun gecelere inat haykırır sevmelerin yangınını tende soluklanan ayazdan düşer yüreğime dayanılmaz bir patlama sel olur gözyaşları kora dönerken gönül kızıl bir ateşin ortasında uğuldar kırgın bir rüzgar sesi eğreti saatlerin huzursuzluğunda ıraklar ıssızca günah çıkarmada bir gün adımı görürsün neon ışıklarında senin günahın düştüğüm her kaldırım sensizliğin kollarında her daim açık bir kapı bulup içeri girmek ister aşk hoş gelsin kanayan akşamlarıma yol bulabilirse iniltilerin yoğunluğunda yüzer inadım yok olur ansızın önümden çıkışı bütün kaçışların kılıçtan damlayan kan izi silinir düşlerimde ki içimde biriktirdiğim her sen gerçeğe yakın kavrulurken alazlarımda aşk nefes nefese koş benden yana dokun…ılık öpüşlerin kızılı vursun yeniden koynuma ruh bedende sağanak yağmurların istilasında meleklere içirdiğim şerbetten damlarken yüreğim bak ırgatı oldum sevdanın ne gecem var artık ne gündüzüm büyülü zehri işlemiş sözlerime zakkumların ıhlamur çiçekleri gibi hassas şiirlerim ve biliyorum ben seni yine deli gibi özledim eridiğim yağmurlu günlerde damlalara karışan su sesini ney seslerinin çağladığı bir orman kuytusunda saklı gözlerini ve bakışlarına gizlenip oralarda kaybolmayı ah sevgili…ille de seni özledim masmavi ve hatta kıpkırmızı bir seni…deli gibi öpüşümdü düşlerimi kızıl düşlere boyayan ki bundandır al okyanuslarda mavi bir çığlık oluşum ey yar! duy neredeysen seni sonsuzluk kadar ö z l e d i m