Rastgele

salıncakta uçuşan çocukların kahkahalarına karışıyor çığlıkları martıların iskelede içime dolan iyot ve kokmayan yanık kokusu güleç yüzlü esmer çingenelerin hercai renkli karanfillerinin gazete manşetlerinde okumadığım vuruluşu düşlerin ve ardından bakakaldığım vapur geç kalınmış bir yürekten atlıyor dalgaların arasına seslerim susam kokan ellerimde son dokunuşu ellerinin son öpücük yanağımda susup kalıyorum bazen tükeniyor sanki tüm sesler sözbirliği etmişçesine söylenen her kelime saplanıyor bir kurşun gibi beynime kem-küm dökülüşlerde sızıyor kan bağlanan dilimden ama çağlıyor yüreğimde bir destan gidiyorsun ve gidiyorum bir gün sonu serenadında bitiyoruz bitiyorsun bitiyorum güneşin battığı yerde buluşur sözler elbet bir gün ve yeniden uyanır şehir hadi rastgele